Son dönemde ülkemizde farklı başlıklar altında yürütülen tartışmaların, kullanılan dilin ve ortaya konulan bazı söylemlerin toplumumuzun ortak değerlerini zedelediğini üzülerek izliyoruz. Oysa bizler, bu vatanın hangi şartlarda kazanıldığını bilen bir milletin evlatlarıyız. Bizler, Çanakkale’nin ne demek olduğunu bilen bir hafızanın çocuklarıyız.

Çanakkale Zaferi yalnızca askeri bir başarı değildir. Çanakkale, bir milletin yeniden dirilişidir. Umudun tükendiği sanılan bir zamanda, imanla, inançla ve vatan sevgisiyle ayağa kalkışın adıdır. O gün cephelerde yalnızca askerler savaşmadı; Anadolu’nun her köşesinden gelen insanlar aynı bayrak altında birleşti. Türkü, Kürdü, Lazı, Çerkezi, Anadolu’nun her rengi, hiçbir ayrım gözetmeden aynı toprağa omuz omuza düştü. Çünkü mesele kimlik değil, vatandı. Çünkü mesele siyaset değil, istiklaldi.

Bugün Çanakkale’yi anlamak, sadece geçmişi anmak değildir; geleceği doğru okumaktır.

Milliyetçilik, yüksek sesle slogan atmak değildir. Milliyetçilik; gelecek nesli ahlaklı, bilinçli, tarihini bilen ve ülkesine sorumluluk duyan bireyler olarak yetiştirebilmektir. Milliyetçilik bir partinin sınırlarına sığdırılamaz, bir ideolojinin aracı haline getirilemez. Milliyetçilik bu milletin mayasıdır, bu devletin temel harcıdır. Çanakkale bize bunu öğretmiştir.

Bugün ülkemizin etrafında yaşanan gelişmeleri dikkatle izlemek zorundayız. Dünyanın hızla değiştiği bir dönemde, demografik yapımızdan kültürel değerlerimize kadar birçok konuda bilinçli olmak mecburiyetindeyiz. Ayık olmak zorundayız. Çünkü tarih bize göstermiştir ki milletler yalnızca savaş meydanlarında değil, kimliklerini kaybettiklerinde de zayıflar.

İşte bu noktada Trabzon’un taşıdığı anlam çok büyüktür.

Trabzon, tarih boyunca bu ülkenin sadece bir şehri değil, adeta sigortası olmuştur. Kurtuluş mücadelesinden Cumhuriyet’in kuruluşuna, sınırların korunmasından milli duruşun yaşatılmasına kadar Karadeniz’in bu kadim şehri her zaman devletinin yanında durmuş, millet refleksini kaybetmemiştir. Trabzon insanı vatan söz konusu olduğunda tereddüt etmemiş, gerektiğinde cepheye yürümüş, gerektiğinde değerlerine sahip çıkmıştır.

Çünkü bu şehirde vatan sevgisi slogan değil, karakterdir.

Bugün bize düşen görev geçmişin hatıralarıyla övünmek değil, o ruhu yaşatmaktır. Çanakkale ruhu; birliktir, kardeşliktir, sorumluluktur. Ayrıştırmadan sevebilmek, bölmeden sahip çıkabilmektir. Bu ruhu yaşatabildiğimiz sürece bu millet dimdik ayakta kalacaktır.

Unutmamalıyız ki Çanakkale bir zaferden fazlasıdır. Çanakkale, Türk milletinin damarlarında dolaşan iradenin adıdır. O irade dün vardı, bugün var ve yarın da var olacaktır.

Ve bizler biliyoruz ki bu ülke kolay kurulmadı.

Bu yüzden milliyetçilik; bağırmak değil, inşa etmektir. Kırmak değil, korumaktır. Geçmişi hatırlayıp geleceği sağlam kurabilmektir.

Çanakkale’de yazılan destan bize şunu öğretti: Bu millet zor zamanlarda yeniden ayağa kalkmayı bilir.

Yeter ki o ruhu unutmayalım.