Avrupa’dan eleniyor.

Takım havalimanında havai fişeklerle karşılanıyor.

Yok yahu!

Bu nasıl olur demeye kalmıyor.

Elenen takımının hocası, ‘Laylaylay hobaa’ çektiriyor.

Taraftar havalarda!

Sanki dersin kupa ellerde.

Sonra bitmiyor tabi..

Aynı abuk subukluk devam ediyor.

Transferler, bombalar peşi sıra…

***

Uçuk kaçık fiyatlar manşetlerde nara atıyor.

3 milyon euro..

5 milyon euro..

2 milyon euro keşş para alacak!

Maç başı garanti...

Müthiş transfer.

Yılın bombası..

Defansa duvar olacak.

Golün adı o!

Harikalar yaratacak.

Bombacı geldi.

Böyle transfer görülmedi.

İnanılmaz beyin!

… diye süslü süslü okuyoruz.

***

Biz bitiyoruz aynı abuk subukluk bitmiyor.

Yaka silkiyoruz.

Elimizi yüzümüzü yıkıyoruz.

Yine yok!

Özel uçaklar inip kalkıyor.

Sanki kuş filosu mübarek!

Hayır sıraya dizsek pilot yetişmeyecek.

Kimisi de Trabzon’a ‘futbolcu’ diye getiriliyor, ’boksör’ diye geri gönderiliyor.

Hepsine diyoruzki;

Ha dur bakalım vardır bir bildikleri..

Dur bozma şeklini.

Sinirlenme!

Bu defa da şak diye çıkıyor.

Hiç çekinmeden.

Trabzonspor’un as başkanı kalkıp, aynı armanın basketbol takımının sponsorundan iş istediğini kendi ağzıyla itiraf ediyor.

Hemde, ‘İşsizim çalışmam lazım’ bile diyebiliyor.

Yahu Allah akıl fikir versin.

Allah sizi bildiği gibi yapsın.

Artık!

Ne diyeyim…

Şu itirafı sakın kaldırdığınız özel uçakların pilotlarına söyleyemeyin bari…

Çaktırmayın!

Adamlar ‘paramızı alamayacağız’ endişesiyle kuleyle aranızı bozacak mazallah!

Transfer delilerinin bi yerine inecek.

Şimdi!