Azarlanmanın utancını övülmenin sevincinden daha fazla hissediyoruz. Olumlu on eleştiriyi unutuyor, olumsuz bir eleştiriye takılıp kalıyoruz. Eleştirenin yetersiz, vasat zekâlı biri olması bile bunu değiştiremiyor. Ağzından ha bire olumsuz sözler çıkan insanın dilsiz doğmamış olması esef edilecek bir durum. Her konuya bir yorum yapması gerekmeyenler, yazık ki genel ağ sayesinde bu olanağa kavuştu. Maaşlı çalışan gibiler, her yere yetişip birilerine laf sokuşturup duruyorlar.

Bir videoda Psikolog Üstün Dökmen, ruhsal sorunlarımızla nasıl baş edebileceğimizi güzel güzel anlatıyor. Bir vatandaş yorum kısmına şöyle yazmış: "Sürekli bir aşağılama içindesiniz. Bu ülkede güzel şeyler de oluyor."

Muazzez İlmiye Çığ'ın 106 yaşında hâlâ pırıl pırıl bir bellekle kurduğu aydınlık cümlelere bir vatandaşın yorumu şöyle: "Yazık, bir insan 100 yaşında olup buna rağmen hâlâ nasıl bu kadar yobaz olabilir?"

Profesör İlber Ortaylı tarihsel bir konuda açıklama yapıyor. Açıklamaya yapılan yorumlardan biri şu: "Yiyen var mı bu açıklamayı?.."

Bir sözü söylediğimizde, bir yazının altına sözümona yorum yazdığımızda o kişiyi üzmekten başka bir sonuç elde edemeyeceğimizin farkındaysak bu yaptığımızın adına kötülük denir. Yukarıda sözünü ettiğim insanlar muhtemelen o cümleleri okumayacak. Ama okuyup üzülen insanlar da var.
Kilolu bir sinema oyuncumuz bir fotoğrafını paylaşmış. Fotoğrafın altına bir insan evladı “Yürüyen margarin!” yazmış. Eşinin bu tür sözlere çok üzüldüğünü söylüyor genç oyuncu.

Bir hanımefendi yazdığı çocuk romanını gazetenin internet sitesinde parça parça yayımlamakta. Merak edip o günkü tefrikayı okudum, gayet başarılı. Biri altına “yorum” yazmış: “Ne anlatıyorsun abla, ya?..”

Ünlü bir hanımefendinin hamilelik fotoğrafı için şunu yazmış bir muhterem: Hamilelik insana yakışır, ama bu kadar çirkinini ilk kez görüyorum…”

Merve Dizdar, En İyi Kadın Oyuncu Ödülü’nü aldığı Cannes Film Festivali’nde giydiği kıyafet için “Öyle güzeldi ki...” diyor ama klavyelerden gelen yorumlar müthiş: “İğrenç, rezil, berbat, rüküş…”

Ünlü bir aileye mensup iki insan geçenlerde kaza geçirip ağır yaralandı. “Oh olsun!” diye yazmış biri. “Zengine mi üzüleceğim? Biraz da zenginlere bir şey olsun…” diye yazanlar var.

Bizler “Kötü söz, sahibine aittir” diye avunup duralım. Kötü sözlerin kötü sahipleri genellikle ortaya çıkmıyor. İsimleri bile sahte. Tıpkı insanlıkları gibi…