Bizim Tennessee Üniversitesinde bir araştırma yapmışlar. Serçeye benzer bir kuş, düşman saldırısını algıladığında şifreli öterek türdeşlerini uyarıyor. Fakat arkadaşlarını yemden uzaklaştırmak istediğinde de adilik yapıp aynı sesi çıkarıyormuş. Bu zamanda güvenilir canlı bulmak zor. Rivayete göre Şeyh Pir hazretleri, "İnsanların insanlara güvenmesini aklım almıyor" buyurmuş. Güvenmeyip de ne yapalım, üstat? Güven olmadan yaşanmıyor ki! Tüketici güven endeksi diye bir şey var mesela. Her ay ölçüyorlar, 80 civarında çıkıyor. 200 üzerinden ama olsun. Böyle bir güvene çok ihtiyacımız var.

"En güvenilir meslek grupları" araştırması yapmışlar. Bilginler, doktorlar ve sık sık dövdüğümüz öğretmenler başta çıkmış. Fakat siyasetçilerin sonda çıkması araştırmanın güvenilirliğine gölge düşürüyor.

Yıllar önce dershaneye hizmetli alacaktık. Uzun boylu, yakışıklı bir genç adam başvurdu. Ne sorsak "Elbette yaparım." diyordu. Biz de insan sarrafıyız, hazine bulmuş gibi sevindik. İşe takım elbiseyle, kravatla gelen nezih bir hizmetli. Muhasebeden avans aldığı gün garajımızda para eder ne varsa bir kamyonete yükleyip kayıplara karıştı…

Çalıştığımız okulda amirlerimiz bizi pek sevmiyordu. Bir gün öğrendik ki bekâr evinde birlikte kaldığımız, aynı sofrada yiyip içtiğimiz coğrafya öğretmeni arkadaşımız, bizden daha faydalı bulduğu müdürlerle arasını iyi tutmak için hakkımızda yalan yanlış istihbarat taşıyormuş. Böyle şeyler zorumuza gitse de hayatın olağan akışına uygun.

On İki Havari, İsa'nın en yakın dostu ve takipçisidir. Yaygın inanışa göre, Bu havarilerden biri olan Yahuda, İsa'yı 30 gümüş dinara satarken Romalı askerlere şöyle demiştir: “Yemekte kimi öpersem İsa odur, onu tutuklayın..."

Bize ihanet eden insanlar genellikle en yakınımızdakiler arasından çıkıyor. Demem o ki sizi öpenlere çok dikkat edin...