Serhat şehrimiz Artvin ile ilgili ne zaman işsizlik ve göç konusu tartışma konusu olsa, her kafadan bir ses çıkıyor ne yazık ki.

Kimi, sorumlu olarak doğrudan iktidarı adres gösteriyor; kimi ise farklı farklı nedenler öne sürerek meseleyi bulandırıyor.

Oysa bu tür süreçlerde somut adımlar atmak, ciddi tespitler yapmak ve gerçekçi olmak gerek.

Artvin’in en büyük talihsizliği, kaostan beslenmesi ve samimiyetten uzak kalması zaten.

Hep günü kurtarmanın peşindeyiz.

Nüfusu bir türlü artmayan, her geçen yıl yaşlanan ve göç veren Artvin’in bana göre en büyük talihsizliği; şehre atanan bürokratların iş bilmezliği, cesaretsizliği, çözüm üretmemesi ve liyakatsiz olması.

Bunun bedelini de çok ağır ödüyoruz.

Artvin’de akıllara durgunluk veren bir çelişkiyi dile getireyim, beni daha iyi anlayacaksınız.

Artvin’de otosanayiye gidin, eleman aranıyor. Mobilya sektöründe eleman aranıyor. İnşaat sektöründe eleman aranıyor.

Meslekî ve teknik alanda işçi ihtiyacı var.

Öyle veya böyle bir istihdam alanı buralar.

Peki, ihtiyaç nasıl karşılanır?

Üniversite kazanamayan meslekî ve teknik lise mezunlarını tespit eder, temin edersin; boşluğu doldurursun.

Artvin’de meslekî ve teknik Anadolu liselerinden mezun olup üniversitelere yerleşen son beş yılın rakamlarına ulaştım:

2019-2020 yılında 603 mezun olmuş, 102 öğrenci üniversiteye yerleşmiş.

2020-2021 yılında 590 mezun olmuş, 82 öğrenci üniversiteye yerleşmiş.

2022-2023 yılında 533 mezun olmuş, 159 öğrenci yerleşmiş.

2023-2024 yılında 623 öğrenci mezun olmuş, 162 öğrenci üniversitelere yerleşmiş.

Son beş yılda mezun olan toplam öğrenci sayısı 2.349. Üniversiteye yerleşen öğrenci sayısı ise 505.

Yani meslekî ve teknik Anadolu lisesi mezunu 1.844 öğrenci Artvin’de boşta kalmış.

Peki, nerede bu öğrenciler?

Sanayide, mobilyada, inşaatta, yemek ve gıda sektöründe işin ehli eleman aranırken bu gençler neden boş gezsin?

O zaman neden meslek öğrendiler?

Bu gençler Artvin’de bile değil şu an...

Çoğu göçtü, kaçtı, gitti...

Artvin’de bu öğrencilerle işvereni buluşturan bir sistem olmadı yıllarca.

Sistemi düşünecek bir Allah’ın kulu bürokrat yok mu Artvin’de?

Millî Eğitim Müdürlüğü ne iş yapar?

Kimse bunu dert bile edinmemiş.

Kılını kıpırdatmamış.

Envanter bile yoktur, emin olun, ellerinde...

Bu mezun çocukların her birinin, aileleri dâhil, ayrı ayrı takibi yapılmalı; onlara hem özel sektör hem de devlet eliyle iş, aş, ekmek verilmeliydi.

Çalışmak istemeyenin canı cehenneme, ona bir şey demem.

Ama bunca sene meslekî lise oku, hem üniversiteyi kazanamama hem de kendi iş alanında çalışmamak, üzücü...

Coğrafyası bu kadar zor, ekmeğin aslanın midesinde olduğu bir şehirde gençlerimizin işsiz kalmasını, mutsuz ve umutsuz olmasını kabul edemiyorum.

Artvin’de artık bir dönemin baştan aşağı değişme zamanı geldi.

Yeter artık! Bu kadar deneme tahtası hâline gelen başka bir şehir yok.

Artvin’in aklı başında, yüzünü sadece devlete dönen, samimi, yürekli, vicdan sahibi bürokratlara ihtiyacı var.

Çok şey mi istiyoruz?